تلخیت زنگدارست

سرم را سنگین می کنی

پی ازارم هستی؟

اخر کمی رحیم باش !

من توانی دارم

برای سرگمیت؟

رهایم نکن

باشد ،نمی توانی

اما

کمی ملایم تر

نه به سبکی باد

نمی توانی!

 میدانم

برای من زمانی بگداز

بگذار

تنها

برای خود من باشد

دور از ان کیسه خاک الود

سبکتر از ان پای فولادی

کند تر از نفرت متعفن  سقط های بی جواز

بگذار برای بودن

کمی ول بگردم

بی قید بخندم

بگذر سبابه نمورم

قطرهای عرق گند خوشی را پاک کند

بگذار کمی دور باشم.