وقتی تو قاشق چای خوری نگاه می کنی؟منی رو می بینی وارونه جلو بیارش فقط دماغ و چشم و لب می شه .خبری از ورم صورت نیست، اما همه چیز با یه بی قیدی فضا رو می بلعه. بی شکل بودن با بلعیدن فضا یه طورایی با هم در تضادن، یکی خالی از فضا هست دیگری فضا رو پر می کنه.

یکی گفت :زندگی در تو در جریان داره یا تو در زندگی جریان داری؟ گفتم:اصلا جریان داشتن وجود داره!؟همچین روندی هست؟ جریان اگه همان گردش خونه که بر حسب عادت وقتی جنین شکل می گیره شروع به زدن می کنه همان نبض .پس زندگی جریانش رو در من اغاز کرد! من در زندگی جریان دارم این یه طورای پیچوندن خود، روزها می گذره، همه چیز و وجود من یا نبودنم هیچ تاثیر در گذر زندگی نداره. می ماند تعریف از زندگی که فردیه ،یعنی تا من هست جهان هست و اگر من نیست، پس هیچ نیست برای من.من دلیل بقای من و زندگی هست.

اصلا جریانی در کار هست؟