چه افرادی روی شکل گیری شخصیت من موثر بودن. نوشتن نامشان و یا حتی تماییز گذاشتن میونشون برام دشوار ،نه انکه هر کدام تغییر کلی درونم داد باشند، نه .مشکل اینجاست که شخصیت خیلی جزء هست یعنی باید شکافتش و به دورنش رفت. افراد زیادی در شکل گیری شخصیت انسان نقش دارن،واقعا سخته.

کسی که دوست داشتن و محبت کردن بی دلیل رو بهم یاد داد مادرم هست.یادم داد به دیگران احترام بزارم با دیگرام مهربان باشم و دردناک ترین درس رو بهم داد تحمل کنم و صبور باشم.تنهای رو از مادرم یاد گرفتم ،هیچ کس دوستت نیست جز خودت.همیشه مهربانی کن تا دل هیچ کس رو بدرد نیاری .به خاطر همه چیز ممنونم مامان اما من مثل تو گذشت ندارم برای همین متاسفم.

فرزانه خوب ، راستش سخت گیری و پذیرش مسولیت رو از او یاد گرفتم . آنچه می خواهی با ان کیفیت که خواستارش هستی رو جز خودت هیچ کسی نمی تونه برات مهیا کنه. اشتیاق به خواندنش و بی تعصب دنبال دیدگاه باز گشتنش را.

فروغ(کنار هر چه دلم خواست)که مرا به این بازی دعوت کرد با چهارچوبهایش. خوب، هم صحبت و همراه من البته با یک دنیای فکری متفاوت تر.آدمها هر چند نزدیک به هم با شدیدترین پیوندهای عاطفی اما با افکاری متفاوت هستن .در کنار او بودن را مدیون دست طبیعت هستم ،کسی که با دردهام آشناست و بهم یاد داد برای به دست اوردن باید تلاش کرد.

صادق هدایت نویسنده بود که در دیدن و باور حقایق تلخ به من کمک کرد توانای او در نوشتن حقایق زندگی، رویدادها و کوته بینی انسانها و آزمندی به داشتن با نادید گرفتن حق دیگری اینها را مدیون او و قلمش هستم. مردی که به خواننده می فهماند که چقدر ذهنش محدود و کهنه هست که چطور واقعیتهای را نادید می گیرد برای سعادت مادی شخصی خود.

راسل وادارم کرد تا با دید باز به دنیا نگاه کنم که چطور هر چیز ،هر احساس در شرایط متفاوت تعریف و معانی دیگری دارد. همه چیز فقط ان طور که بهمان یاد دادن نیست.

نگاه لطیف به محیط رو مدیون سپهریم. اشعارش به احساس ناقصم کمک کرد تا بتوانم لطافت لحظه ها را لمس و درک کنم و با ساد بینی شاعرانه به محیط بنگرم. مدت زیادی دیگه نمی تونم شعرهایش را بخوانم نا آن احساس اولیه و با ان دیدگاه .شعر همان است با همان لطافت اما من انگار نیمی از لطافت و ساده بینیم را از دست دادم.

نویسندهی که بهم یاد داد برای بهتر درک کردن باید نوشت .باید خود را شناخت ویا توجیه کرد. سارتر بهم کمک کرد تا آن عوامل و آن رویدادها رو که توانای درکشان را نداشتم با نوشتن و برسیشان با افکار پریشانم همسو کنم. تونستم بنویسم برای خودم ،خودی که هیچ دلیل بر بودن ندارد ولی هست وادامه می دهد.

سیلونه دیدگاه سیاسیم را از او و نوشتهایش دارم بهم اموخت این همه هیاهو برای هیچ است و هیچ نهادی برای زمان طولانی متعهد به آرمانهایش نیست، منفعت شخصی ...یه نهاد وقتی میشه نظام رو به فساد میره....هر فردی باید غرور داشت باشد و اگر غرورش را از دست بدهد، هیچ ندارد.

و خیلی های دیگه که هر کدام مرا برای اینکه من شوم کمک کردن.خوب بازی جالبیه یه طورای وادارت می کنه گذشت رو زیر رو کنی. قرار بر اینه که چند دوست رو به این بازی دعوت کنم تا انها هم بنویسند چه اشخاصی در شکل گیری شخصیتشان موثر بوده و هنوز هم هست. سکوت دیوار و مردی که می خندد و گواش دوستان به این بازی خوش امدید.